Leven is keuzes maken. Keuzes maken waarvan de oorsprong ligt in de nieuwsgierigheid van de mens. Misschien. Je staat elke keer weer op een kruispunt. Het enige dat je ziet is een paal met borden erop die naar vier richtingen wijzen. Hierop een naam die aangeeft dat er iets is, maar je hebt geen idee wat. Je ziet vier verschillende landschappen en vraagt je af wat zich erachter bevindt. Een klein stukje vooruit kan je kijken, die zekerheid heb je, maar verder niet. Maar op een gegeven moment komt er een moment waarop je kiest. Waarop je datgene kiest wat het beste bij je lijkt te passen en wat het meest nieuwsgierigheid oproept.
Je staat aan het begin van een weg, waarvan je denkt dat het een weg is die leidt naar het goede. Het niet weten waar iets toe leidt, het onbekende dat er voor je komt te liggen als je een keuze maakt. Kiezen is lastig. Je weet niet of je het goede doet. Je weet niet welke consequenties één keuze met zich meebrengen. Je kiest voor niets anders dan een verpakking, de inhoud komt vanzelf. Datgene waar je het meest nieuwsgierig naar bent, is meestal de keuze die je maakt. Want als je het niet probeert, dan zul je nooit weten wat er gebeurd zou zijn. Tenzij je op die veilige weg wandelt. Die weg die slechts recht is. Zonder bochten. Zonder kruisingen. Alleen recht. Maar zelfs dan zul je het ooit zien. Leven is keuzes maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten