Laten we allemaal door de regen gaan huppelen, koprollen in het gras wanneer het onweert, herinneringen maken, vuurwerk afsteken op een willekeurige dag en vlaggetjes plaatsen met ‘God is here’ erop. “Lééf maar, geniet maar en ja, alles wordt nieuw!”

Hij was verward, wist niet
waar de doekjes lagen.
‘Oh, ik heb ze al’
moest ik vijf keer zeggen
voordat het zoeken stopte.

Zijn handen trilden toen hij zei
dat zijn vrouw verleden jaar was heengegaan
en hij praatte over
‘de voortzetting’
-　dat een hemel fijn zou zijn
en dat hij daar dan heen zou fietsen, straks.

Hij zette thee en ik
zoog dode vliegen op,
lapte de vieze spiegel,
sopte het fornuis
en de tafel met de vieze vlekken.

Toen ik naar huis fietste moest ik
stilletjes huilen om hoe hij had gezegd

‘ja, voordat je het weet
ga je zo
het hoekje om.’

Ik laat los
Wat ik ooit heb vastgehouden
Mijn vingers spreid ik open
Verwachtingsvol naar God.

Mijn handen mogen nu ontvangen
Alles wat mooi is
In de ogen van de Heer

Ik buig mijn knieen
En hef mijn handen
Ik rol mij niet op
Voor de ogen van mijn God

Ik open mijn hart
En blijf verwachten
Hier ben ik
voor de troon van U
Mijn Heer