Mijn benen, armen en rug zijn in tijden niet zo gespierd geweest als nu. Geef me een trappenhuis en ik loop hem moeiteloos op en af. Met handen vol zware dozen? Geen probleem! Met hakken? Prima. Dat lukt ook nog wel. Ongelijke treden? Doen we effe. Wenteltrappen waar je duizelig van wordt? Makkie! In noodtempo? Graag! Drie dagen achter elkaar, de hele dag door? Eitje. Mn benen doen het automatisch en mn armen zijn wel gewend. Mevrouw X op bed leggen? Ja tuurlijk. Is de opstalift buiten gebruik? Ik ren wel even naar de andere kant van het gebouw. Wil mevrouw Y rechtop zitten in bed? Ik til wel even. Makkie! En, geef mij maar de pieper, ik ga wel naar de bel. Ga jij maar rapporteren.
Moraal van het verhaal: Als je een topconditie wilt, wordt dan oproepkracht en zorg dat het op je eigen gang rustig is zodat je het hele zorgcentrum in een paar uur al 4 keer bekeken hebt.
welterusten....
Ik hoop dat ik geen nachtmerries krijg van de gedachte dat ik volgende week zondag precies zo'n zelfde dienst heb...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten