Geluk is maar iets geks. De ene week kan ik nog denken dat ik enorm burn out ben en anders toch op z'n minst lichtelijk depressief en overwerkt. Het volgende moment besef ik dat ik de gelukkigste vrouw ter wereld moet zijn. Het ene moment heb ik nergens zin in, ben ik niet vooruit te branden, lijkt m'n bed 's morgens minstens drie graden warmer en de rest van mijn kamer minstens vijf graden kouder dan anders, slaap ik uit tot ik geen goedemorgen meer kan (en hoef te) zeggen en meer van dat soort dingen. Het volgende moment bruis ik van energie en kan ik bergen verzetten. (bergen herfstbladeren wel te verstaan, heeft een leuk effect trouwens) Dan kom ik een kwartier te vroeg op m'n werk omdat ik zo hard gefietst heb en is niets me teveel.
Vanwaar nou dat enorme contrast? Heeft het alleen met mijzelf te maken? Of ook met mijn omgeving? Met het weer en de tijd van het jaar? Of toch gewoon met de tijd van de maand? Het is vaag en ongrijpbaar, maar ik geniet ervan! Want op dit moment gaat het net weer omhoog, de piek op! Gelukkig wel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten