'Goedenmiddag, met orthodontist Kraal, u spreek met X'.
'Hoi, met Lianne. De buis van een slotje ligt in 2 stukken op de tafel.'
'Wat is je geboortedatum?'
'zes-een-drieënnegentig'
'Ben je Lianne?'
'Ja-ha!'
'Wat is er aan de hand?'
'De buis van een slotje ligt in 2 stukken op tafel. Zucht.'
'En hoe komt dat zo?'
'Omdat meneer de ortho eergisteren geen zin had om hem te laten vervangen.'
'Oh'.
Stilte.
'En nu?'
'Nou, ik zou graag willen dat het weer gemaakt werd, want mn tandvlees gaat bloeden als ik eet.'
'Je klinkt een beetje gefrustreerd.'
'Laat dat beetje maar weg.'
'Kun je vanmiddag om 2 uur?'
'Ja, tuurlijk.. ' liever niet maargoed.
'Tot ziens.'
'Tot vanmiddag.'
Ik baal ik baal ik baal! Dat slotje zat al 5 maanden los, maar meneer de ortho vond het niet nodig om het te vervangen. Eergisteren ging stageloper meneer de tandartsassisent in spe er ook nog eens keihard tegen aan met een tangetje, en toen brak het bijna af. Ik vroeg toen of het nu eindelijk eens vervangen kon worden, maar nee hoor. Dat was niet nodig.
En nu 'opeens' wel..?
Zucht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten