De allerlekkerste spaghetti die ooit gemaakt is.

'Lianne, kom je koken vandaag?' Ik heb Bente aan de telefoon. Bente is een van mijn oppaskindjes en sinds ze een keer bij mij thuis lasagne gegeten heeft wil ze absoluut dat ik een keer ga koken voor haar ouders. Maar wil ik dat wel? Mijn kooktalent is niet bepaald denderend te noemen en op de standaardgerechten zoals de meeste pasta's en aardappelen/groenten/vlees kan ik niets bijzonders koken. Ik vraag Bente waarom ik vandaag zou moeten koken.. En dan moet ze opeens huilen. Ik schrik ervan en vraag wat er is. Ze is alleen thuis. Helemaal alleen. Mama is weg, en papa is ook weg. Ik weet dat Francine en Gert allebei vrij zijn op woensdag, dus ik zeg Bente dat ze wel televisie mag gaan kijken; papa en mama komen immers snel terug.
Ik bel Francine op haar mobiel. Ik zeg haar dat Bente alleen thuis zit en mij belde. Francine schrikt. Bente van 7 kan over het algemeen wel eventjes op zichzelf passen, maar Francine zit nu met Wesley in het ziekenhuis. Wesley is gevallen heeft waarschijnlijk zijn been gebroken. Zo snel als ze kon is Francine met hem naar het ziekenhuis gereden en vergat daarbij de ouders van de vrienden van haar andere twee kinderen te bellen. Francine vraagt mij wat Bente nog meer zei. Ik zeg haar dat ze vroeg of ik kwam koken. En terwijl ik dat zeg zie ik Francine een gat in het plafond van de huisartsenpostgangen springen. Ze vraagt of ik dat wil doen. Ik moet dan wel eerst boodschappen doen, maar dat doe ik wel vaker voor de ouders van mijn oppaskindjes.
Dus ik race naar de Albert Heijn, koop gauw alles wat er op een bord spaghetti hoort te liggen en smeek mijn moeder of ze me naar Melissant wil brengen. En samen met Bente en Stijn, die inmiddels ook thuisgekomen is, maken we de allerlekkerste spaghetti die hier ooit op aarde gemaakt is! =) We bakten het gehakt en met een pot spaghettisaus en een zak roerbakgroenten is het geheel compleet.
Na het eten vraagt Stijn of ik met hem gitaar wil spelen. Als onervaren gitarist componeer ik samen met een nog onervarener gitarist een beterschapslied voor Wesley en dat zingen we als hij thuis komt. Wesley's gezichtje is nog nat van de tranen, maar er verschijnt weer een lach op. Zijn kleine beentje zit in het gips en op zijn kin zit een pleister, maar gelukkig is zijn been niet gebroken maar zit er een scheurtje in het bot en op zijn kin was het een schaafwond.
Zodra ons lied afgelopen is, en we zelf meeapplaudiseren om het tot een daverend applaus te doen laten komen, zegt Bente: 'Zo, leuk dat jullie weer thuis zijn, maar jullie hebben we de allerlekkerste spaghetti die hier ooit op aarde gemaakt is gemist! En ík had het gekookt!'
Gert schiet in de lach en vraagt aan Bente of ze niet is heeft overgehouden. 'Nee', zegt Bente, en rent naar het fornuis waar de pan met spaghetti staat. Dan schiet Stijn zijn ouders te hulp: 'Kijk eens mama, een hele pan vol, helemaal voor jullie. Geniet ervan.' Als een echte ober bedient hij zijn ouders en zet zelfs een glaasje wijn op tafel. Wesley zegt: 'Hebbie ook toetje gekoopt?' Wesley is niet zo'n warm-eten-eter. En speciaal voor zijn zere beentje had ik een chocoladetoetje gekocht. Als ik dit tegen Wesley zeg, zegt zijn zus: 'Oh, dat is gemeen! Wij moesten yoghurt eten. Maar Wesley heeft een zeer been. Nou, vooruit dan maar. Hij mag het wel opeten!'
Wat een geweldige oppaskindertjes heb ik toch! =D