de mooiste luchten straalden vanochtend boven mijn hoofd toen ik naar het werk fietste. de wind waaide in mijn gezicht, het tarwe bewoog alsof het de zee was met kabbelende golfjes. ik vraag me af waarom andere mensen dat niet zien, niet ook met hun hoofd zo hoog dat ze de straat niet zien -zoals ik- de wolken bewonderen. jammer. Ze missen zoveel..